توجه به فعاليتهاى وى به كارهاى خود ادامه داد تا اينكه نوايى سيد رضا كنگى را كه از مامورين مخفى او بود به فريمان اعزام نمود . او در فريمان موفق شد افرادى را با خود همراه كند و آنها طى نامه‌اى يادآور شدند كه حركت خاوريها از فريمان به تحريك دو تن از مباشرين املاك اختصاصى رضا شاه كه هر دو از اسدى دستور مىگرفتند 6 ، بوده است . نوايى توانست با اين روش عليه اسدى پرونده‌سازى كند . اسدى پس از اين پرونده‌سازى شب سه‌شنبه چهارم آذر 1314 ش از دار التوليه به هنگ شاهپور انتقال داده شد و محبوس گرديد ؛ تا اينكه هيئت اعزامى از تهران به مشهد رسيد كه رياست آن را سرتيپ عباس البرز به عهده داشت و با اعمال زور از اسدى اقرار گرفت 7 . روز نهم آذر ابلاغيه انفصال اسدى از نيابت توليت آستان قدس رضوى صادر شد . و مسئوليت موقت اداره آستان قدس رضوى به پاكروان واگذار گرديد و هيئت ديگرى به رياست فضل اللّه زاهدى امر تجديدنظر را انجام داد و حكم اعدام را تاييد نمود . كوشش فرزندان اسدى براى رهايى پدر خود به جايى نرسيد و محمد على فروغى به همين دليل مغضوب و از كار بر كنار و خانه‌نشين شد 8 . اسدى روز 28 آذر 1314 ش محاكمه و با استناد به ماده 72 قانون مجازات عمومى و شق دوم قانون مصوب خرداد 1310 ش راجع به قاطعين طريق و سردستگان اشرار مسلح ، و چپاول و غارتگرى ، توسط محكمه نظامى محكوم شناخته شد و سپيده‌دم 29 آذر 1314 ش / 24 رمضان 1354 ق با لباس رسمى و نشان دربار در خارج شهر تيرباران گرديد 9 . و اقدامات حسن اسفنديارى ، محتشم السلطنه براى عفو ايشان از سوى رضا شاه دير به نتيجه رسيد . جنازه اسدى در گورستان عمومى شهر مشهد بدون نام و نشان دفن گرديد 10 . پس از شهريور 1320 ش